(jest to fragment książki ks. Jacka Bałemby SDB pt. “W blasku Krzyża”, opatrzony datą: niedziela, 9 maja 2010)
Sobotnia uroczystość św. Stanisława, biskupa i męczennika,
jednego z głównych patronów Polski. Imponują mi pasterze.
Nie najemnicy. Pan Jezus to rozróżnia – przeczytajmy – J 10, 1-18!
Pasterz bardziej słucha Boga niż ludzi. Stawia Boga ponad
człowieka. Chce przypodobać się Bogu – nie ludziom. Nie schlebia
ludziom. Nie jest koniunkturalny. Nie ulega poprawności politycznej.
Nie stawia dyplomacji ponad Ewangelię. Bardziej kocha
konfesjonał niż polityczne salony. Szuka raczej kontaktu z ludźmi
prostymi aniżeli uznania na salonach. Głosi prawdę w jej aspektach
pocieszających i wymagających, bo kocha ludzi i pragnie
dla nich dobra. Kocha, więc wymaga. Jest gotowy za wierność
prawdzie nadstawić swoją głowę. Stawia wierność Ewangelii
ponad karierę. Jest odpowiedzialny za ludzi powierzonych jego
trosce. Jasno ostrzega przed wilkiem. Nie ucieka przed wilkami.
Wypowiada się. Nazywa po imieniu dobro i zło – tak, tak, nie,
nie. Głosi kazania o piekle. Pobudza ludzi do odpowiedzialności.
Ma dobrze poukładane w głowie i w sumieniu. Jest szczery. Stara
się sam wypełniać wymagania Ewangelii. Jest bezinteresowny.
Stawia Chrystusa ponad siebie. Prowadzi ludzi do nieba wąską
drogą Krzyża.
Najemnik bardziej słucha ludzi niż Boga. Stawia człowieka ponad
Boga. Chce przypodobać się ludziom – nie Bogu. Schlebia
ludziom. Jest koniunkturalny. Ulega poprawności politycznej. Stawia
dyplomację ponad Ewangelię. Bardziej kocha polityczne salony
niż konfesjonał. Szuka raczej uznania na salonach aniżeli kontaktu
z ludźmi prostymi. Zniekształca prawdę i unika głoszenia
niektórych jej aspektów, bo nie kocha ludzi i nie pragnie dla nich
dobra. Nie kocha, więc nie wymaga. Jest tchórzem i nie jest gotowy
za wierność prawdzie nadstawić swojej głowy. Stawia karierę
ponad wierność Ewangelii. Nie jest odpowiedzialny za ludzi powierzonych
jego trosce. Nie ostrzega przed wilkiem. Ucieka przed
wilkami. Nie wypowiada się. Nie nazywa po imieniu dobra i zła
– zamazuje i kręci. Nigdy nie głosi kazań o piekle. Nie pobudza
ludzi do odpowiedzialności. Ma bałagan w głowie i w sumieniu.
Jest nieszczery. Nie wypełnia wymagań Ewangelii. Jest interesowny.
Stawia siebie ponad Chrystusa. Prowadzi ludzi do piekła
szeroką drogą grzechu. Ślepy ślepego prowadzi – obydwaj w dół
wpadną.
Pasterze są dla nas światłem i pomocą w kroczeniu drogą
Ewangelii. Takimi są Święci – ogłoszeni przez Kościół i nie ogłoszeni.
Najemnicy krzywdzą i mącą. Nie ma z nich pożytku.
Szkodzą.
Panie Jezu, dobry Pasterzu, daj Polsce i Kościołowi pasterzy.
Dobrych pasterzy.
Wkrótce beatyfikacja ks. Jerzego. To był pasterz. Dobry pasterz.
Wiele się nacierpiał – nie tylko od władzy świeckiej. Dał
świadectwo Prawdzie.
